หนาว...

 

 

ความคิดดังขึ้นทันทีเมื่อร่างกายสัมผัสความหนาวเหน็บที่รายล้อม ไม่นับความเจ็บปวดทั่วร่างที่ไม่ต่างกับคมมีดนับพันกำลังกรีดบาดอย่างโหดร้าย

 

 

เขากำลังตก...ตกลงมาจากอะไรสักอย่าง...?

 

 

‘บัคกี้!!’

 


น้ำเสียงร้อนรนดังจากเบื้องสูง...ที่เขาฟังไม่ถนัด ไม่รู้ว่าเสียงนั้นกำลังพูดว่าอะไร

 

 

แต่...คุ้นหูเหลือเกิน

 

 

พยายามฝืนเปิดเปลือกตา ต่อสู้ กระแสลมที่พัดผ่านรอบร่าง สิ่งที่มองเห็นกลับเป็นแค่เพียงโครงหน้าของบางคนที่ค่อย ๆ ไกลห่าง ชายผู้มีเส้นผมสีทองอร่ามดุจดวงอาทิตย์ เช่นเดียวกับดวงตาสีฟ้าสด...สีเดียวกับเขา

 

 

ดวงตาที่มุ่งมั่นในความถูกต้องเสมอ แต่เมื่อทอดมองตรงมายังเขากลับเต็มเปี่ยม ด้วยความรัก ผูกพันและความเชื่อใจที่แทบจะทดแทนให้กันได้ด้วยชีวิต

 

 

แต่...ทำไมครั้งนี้ดวงตาคู่นั้นถึงร้อนรน เหมือนกันกำลังสูญเสียสิ่งสำคัญที่สุดอย่างนั้นล่ะ?

 

 

ครุ่นคิดอยู่ได้เพียงชั่วแวบ...ถ้อยคำถามก็ถูกหยุดชะงักเมื่อสิ่งที่ตามมาคือแรงกระแทกอย่างแรง...ที่เขามั่นใจว่าทั้งร่างคงแหลกละเอียด กับความเจ็บปวดที่แขนเจียนแทบขาดใจ

 

 

...

 

 

ความวุ่นวายทั่วร่าง แรงจับยื้อยุดกับสายระโยงระยางที่เขาคิดเอาเองจากสติอันเลือนรางว่ามันคงทำเพื่อช่วยยื้อชีวิตเขาจากพญามัจจุราช

 

 

‘จ่าสิบเอกบาร์นส...นายจะได้เป็นกำปั้นอันใหม่ของไฮดร้า’

 


อะไร?

 

 

หมายความว่ายังไง...เขาไม่เข้าใจ

 

 

ความทรงจำที่ไม่ปะติดปะต่อ

 

 

เด่นชัดแค่เพียง...

 

 

‘งานของนายคือของขวัญของมนุษยชาติ’

 


เสียงปืน เสียงระเบิด เสียงกรีดร้องสับสนปะปนยามนิ้วเย็นเฉียบของเนื้อเหล็กเหนี่ยวไกปืนเพื่อปลิดลมหายใจเป้าหมายตามที่เขาได้รับมา

 

 

ความทรงจำอันเลวร้าย...รางเลือน

 

 

แต่สิ่งที่ชัดเจน...แขนเหล็กข้างนี้ แขนที่ทรงพละกำลังแต่มันช่างหนักหนา

 

 

...และเย็นชา

 

 

ไร้สิ้นซึ่งความรู้สึก...เช่นเดียวกับเขาที่เริ่มจะลืมเลือนคำว่า ‘ความรู้สึก’ ไปแล้วเช่นกัน

 

 

ทั้งหมดของลมหายใจมีเพียงคำสั่ง ภารกิจ การดับสิ้น...ที่ถูกกระทำจนสำเร็จด้วยน้ำมือเขาและจิตใจประดุจน้ำแข็งเย็นเยียบที่มักจะรายรอบตัวเขา...ความเหน็บหนาวที่ห่อหุ้มร่างกายจนเขาสิ้นสติ

 

 

เขา...ถูกยื้อยุดให้หลุดพ้นจากเงื้อมมือพญามัจจุราช...เพื่อมากลายเป็นมัจจุราชเสียเองอย่างนั้นหรือ

 

 

‘บัคกี้!!’

 


เสียงนี้อีกแล้ว...ใครกัน

 

 

คุ้นเคย...แต่ไม่เคยนึกออก

 

 

ดวงตาสีเดียวกับท้องฟ้ายามไร้เมฆบดบังที่ทอดมองมา

 

 

ใคร...นายเป็นใคร...?

 

 

‘ฉันจะเคียงข้างแกจนสุดทาง’ นั่น...เสียงของฉันนี่...?

 

 

ฉัน...พูดกับเขาคนนั้นงั้นเหรอ

 

 

คำพูดที่เด็ดเดี่ยวราวกับจะให้มันทดแทนคำสัญญาว่าเขาจะไม่มีวันทอดทิ้งคนคนนั้นไป

 

 

ใคร...เขาเป็นใคร..

 

 

แล้ว...ฉันเป็นใคร...?

 

 

“วินเทอร์ โซลเยอร์ได้เวลาทำภารกิจแล้ว” เสียงทุ้มคุ้นหูอีกเสียงที่พักนี้ได้ยินบ่อยจนเริ่มเคยชินกระชากสติให้ฟื้นคืนจากภวังค์ที่วนเวียนไร้ทางออก

 

 

ดวงตาสีฟ้าสดเลื่อนลอยค่อย ๆ กลอกขึ้นมอง ห้วงลึกของใจคาดหวังให้คนตรงหน้าเป็นคนในห้วงคำนึงที่คอยหลอกหลอน แต่ภาพโครงหน้าของชายผมสีทองจ้ากับดวงตาสีฟ้ากลับค่อย ๆ เลือนหาย แทนที่ด้วยใบหน้าผอมเกร็ง เรียบตึง...ที่เขาแทบไม่เห็นรอยยิ้มเลยสักครั้ง ไรหนวดสากระคายที่ไม่ค่อยต่างจากเขาเท่าไหร่ยิ่งขับเน้นให้คนตรงหน้าที่คมเข้ม

 

 

คนที่ทุกอย่างช่างตรงข้ามกับคนที่เขาเฝ้าค้นหาตัวตน

 

 

คนที่ไม่ได้อยู่ในความทรงจำ แต่ก็อยู่เคียงข้างเขามาตลอด

 

 

คนแรก...ที่เขาได้เห็นเมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาจากฝันร้ายอันหนาวเหน็บ

 

 

และเป็นคนสุดท้ายในสายตาก่อนเขาจะหลับตาลงท่ามกลางเกล็ดน้ำแข็งรอบตัว

 

 

“นาย......”

 

 

“บล็อก รัมโลว์ ต้องให้ฉันแนะนำตัวกับนายกี่รอบกัน วินเทอร์ โซลเยอร์?”

 

 

..TBC..

 

 

 

Talk..

 

สาบานค่ะว่าเป็นรัคกี้จริง ๆ แต่นี่แค่เกริ่นง่า (=w=,,

 

ตอนแรกตั้งใจจะไม่แต่งฟิคอีกแล้ว แต่ Captain America 2 ซีนรัคกี้มันช่างกระชากใจจนหลงปลื้ม แถมพอเจอบอทในทวิตเตอร์ที่สุดแสนจะก๊าวเลยทนไม่ไหว ขอแต่งฟิคอีกครั้งค่า >w<)

 

ย้ำอีกครั้งว่าเป็น "รัคกี้" นะคะ //แต่ทำไมแคปมีบทเยอะจุงเบย

 

แล้วเจอกันตอนหน้าค่า <3

 

..โอ่งดิน

Comment

Comment:

Tweet

กรี๊ดดดดดดดด แต่งต่อเท๊อะ ไม่ไหวจริงๆอ่ะ คู่นี้น่ารักเกิ๊น ! ขุ่นบรอคมาแนวโหด ส่วนบัคดี้ก็โมเอ๊ะ โมเอะ ><

#4 By May (223.205.213.168|223.205.213.168) on 2014-04-27 14:29

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด
ชอบประโยค "คนแรก...ที่เขาได้เห็นเมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาจากฝันร้ายอันหนาวเหน็บ


และเป็นคนสุดท้ายในสายตาก่อนเขาจะหลับตาลงท่ามกลางเกล็ดน้ำแข็งรอบตัว" มากเลยค่ะะะะะะะะะ ทั้งดราม่าทั้งโรแมนติกมากๆเลย /ซรับ/ อ่านแล้วปวดใจสุดๆเลยค่ะ
อ่านตอนต้นๆแอบไม่แน่ใจว่ารัคกี้รึเปล่า /โดนตรฟ/ แต่พอย้ำว่ารัคกี้แล้ว รอติดตามเลยค่าา ขอบคุณที่แต่งมาให้อ่านนะคะะ

#3 By Putiinez on 2014-04-23 22:13

คุลแต่งงงงงงต่อออออออออววววววว
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ชุ้นอินค้าาาาาา ได้กลิ่นสามพี(?)ดราม่าลอยมาไกลๆ ฮือออออออออออ ชุ้นชอบบบบ

#2 By ★ Lucent on 2014-04-23 22:02

คุลแต่งงงงงงต่อออออออออววววววว
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ชุ้นอินค้าาาาาา ได้กลิ่นสามพี(?)ดราม่าลอยมาไกลๆ ฮือออออออออออ ชุ้นชอบบบบ

#1 By ★ Lucent on 2014-04-23 22:01